> Εγκλωβισμένοι
 

 

Όταν το 1974 τερματίστηκε η προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων, παρέμειναν στο κατεχόμενο τμήμα περίπου 20.000 άτομα, κυρίως  Ελληνοκύπριοι και μερικοί Μαρωνίτες, ενώ μέχρι το τέλος του 1974 είχαν ήδη μειωθεί σε 15.000. Αυτοί οι άνθρωποι προτίμησαν να παραμείνουν στα σπίτια τους, παρά τις πιέσεις και την ταλαιπωρία που υπέστησαν από τα στρατεύματα κατοχής.

Οι Ελληνοκύπριοι αυτοί, γνωστοί ως εγκλωβισμένοι, παρέμειναν στα σπίτια τους με την ελπίδα ότι μετά την εκεχειρία θα επανέρχονταν στον κανονικό ρυθμό της ζωής τους. Πολύ σύντομα όμως οι προσδοκίες τους διαψεύσθηκαν.
Tο παράνομο κατοχικό καθεστώς εξαρχής εφάρμοσε μια συστηματική πολιτική καταπίεσης, παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παρενόχλησης των εγκλωβισμένων, σε μια προσπάθεια να τους εξαναγκάσει να εγκαταλείψουν τις κατεχόμενες περιοχές.

H συμφωνία της Γ’ Bιέννης (1975) προέβλεπε, μεταξύ άλλων, ότι οι Ελληνοκύπριοι που βρίσκονταν στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού θα ήταν ελεύθεροι να παραμείνουν εκεί και ότι θα τους δινόταν κάθε βοήθεια για να διαγάγουν μια ομαλή ζωή, περιλαμβανομένων θρησκευτικών και εκπαιδευτικών διευκολύνσεων, ιατρικής φροντίδας από δικούς τους γιατρούς καθώς και ελεύθερης διακίνησης στις κατεχόμενες περιοχές.

Όμως το παράνομο κατοχικό καθεστώς δεν εφάρμοσε ποτέ αυτά τα μέτρα. Αντίθετα, εξακολουθεί να εφαρμόζει μια ρατσιστική πολιτική εναντίον των εγκλωβισμένων, αρνείται την παροχή εκπαιδευτικών, θρησκευτικών και ιατρικών διευκολύνσεων και επιβάλλει περιορισμούς στη διακίνησή τους. Επιπλέον οι εγκλωβισμένοι υπόκεινται σε συνεχείς παρενοχλήσεις ενώ αρκετοί έπεσαν θύματα βίαιων πράξεων. Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής είναι η συνεχής και συνάμα ανησυχητική μείωση του αριθμού των εγκλωβισμένων.

Σήμερα μόνο 586 άτομα έχουν απομείνει στις κατεχόμενες περιοχές εκ των οποίων 421 Ελληνοκύπριοι και 155 Μαρωνίτες. Τους περισσότερους εγκλωβισμένους τους συναντάμε στη βορειοανατολική Καρπασία και στα δυτικά της πόλης της Κερύνειας.

To Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην απόφαση του της 10ης Μαίου, 2001 για την τέταρτη διακρατική προσφυγή της Κύπρου εναντίον της Τουρκίας, αποφάσισε με 16 ψήφους υπέρ και μια κατά - αυτή της Τουρκίας - ότι η Τουρκία διέπραξε 14 συνολικά παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Επτά από τις παραβιάσεις αυτές αφορούν τις συνθήκες διαβίωσης των εγκλωβισμένων.

Πίσω από αυτή την απάνθρωπη συμπεριφορά του κατοχικού καθεστώτος βρίσκεται η πολιτική του εθνικού ξεκαθαρίσματος που έχει ως στόχο την πλήρη εξαφάνιση του ελληνικού στοιχείου από το κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου.