|
Κυρίαρχο στοιχείο σε όλες σχεδόν τις «εκλογικές αναμετρήσεις» που
έχουν μέχρι σήμερα πραγματοποιηθεί στα κατεχόμενα είναι πως στο
πηδάλιο της «εξουσίας» του ψευδοκράτους βρισκόταν είτε ο ίδιος ο
Ραούφ Ντενκτάς είτε άτομο το οποίο βρισκόταν κάτω από τον έλεγχό
του.
1. Οι εκλογές του 1976
Οι πρώτες «εκλογές» στα κατεχόμενα έγιναν στις 20.6.1976. Τις
εκλογές είχε προκηρύξει η λεγόμενη Συντακτική Συνέλευση, ένα σώμα
που είχε δημιουργηθεί μετά τα γεγονότα του 1974, στόχος του οποίου
ήταν ο συντονισμός των πολιτικών πραγμάτων στα κατεχόμενα. Τις 40
θέσεις της ψευδοβουλής μοιράσθηκαν τότε το Κόμμα Εθνικής Ενότητας
του Ραούφ Ντενκτάς (30 έδρες) το Κίνημα Κοινοτικής απελευθέρωσης (6
έδρες) το Λαϊκό Κόμμα (2 έδρες) και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα (2
έδρες). Μετά την «εκλογή» του Ραούφ Ντενκτάς στην «προεδρία» του
«αυτόνομου τουρκοκυπριακού κράτους», την αρχηγία του κόμματός του
ανέλαβε ο Νεζάτ Κονούκ ο οποίος σχημάτισε τον Ιούλιο του 1976 την
πρώτη ψευδοκυβέρνηση η οποία έμεινε στην εξουσία για διάστημα
λιγότερο των δύο χρόνων, εφόσον ο Κονούκ παραιτήθηκε από την αρχηγία
του κόμματος λόγω εσωτερικών διαφορών. Τη νέα κυβέρνηση σχημάτισε ο
Οσμάν Ορέκ ο οποίος ήταν μέχρι τότε ο πρόεδρος της ψευδοβουλής.
Εσωτερικά προβλήματα στο Κόμμα Εθνικής Ενότητας οδήγησαν σε πτώση
της κυβέρνησης Ορέκ. Τον Δεκέμβριο του 1978 ο Μουσταφά Τσαγατάι
κλήθηκε από τον Ντενκτάς να σχηματίσει «κυβέρνηση» η οποία παρέμεινε
στην εξουσία για δυόμισι χρόνια.
2. Οι εκλογές του 1981
Στις «εκλογές» που ακολούθησαν το 1981 κανένα κόμμα δεν κατάφερε να
εξασφαλίσει την πλειοψηφία που του επέτρεπε να σχηματίσει αυτοδύναμη
κυβέρνηση με αποτέλεσμα στα κατεχόμενα να επέλθει περίοδος πολιτικής
κρίσης. Ο Ντενκτάς έδωσε εντολή για σχηματισμό ψευδοκυβέρνησης στον
Μουσταφά Τσαγατάι στις ο οποίος όμως, δεν κατάφερε να πάρει ψήφο
εμπιστοσύνης από τα αντιπολιτευόμενα κόμματα. Τελικά, μετά από ένα
κενό εξουσίας επτά περίπου μηνών, σχηματίστηκε «κυβέρνηση»
συνασπισμού, με σύμπραξη του ΚΕΕ, του Δημοκρατικού Λαού, του
Κόμματος Εθνικής Ενότητας και ενός ανεξάρτητου. Πρωθυπουργός εξελέγη
ο Μουσταφά Τσαγατάι για μία ακόμη φορά. Επί αυτής της κυβέρνησης
ανακηρύχθηκε το ψευδοκράτος στις 15.11.1983 και αμέσως μετά ο
Μουσταφά Τσαγατάι μεταβίβασε την «εξουσία» στον Νεζάτ Κονούκ
(29.11.1983). Επρόκειτο για μια μεταβατική περίοδο όπου η συντακτική
συνέλευση επεξεργαζόταν το «Σύνταγμα» του ψευδοκράτους Η μεταβατική
περίοδος διήρκησε μέχρι τις 23.6.1985.
3. Οι εκλογές του 1985
Το 1985 ο αριθμός των κομμάτων που συμμετείχαν στις «εκλογές» ανήλθε
στα επτά. Ήταν η πρώτη εκλογική αναμέτρηση στην οποία οι ψηφοφόροι
θα εξέλεγαν 50 αντιπροσώπους. Στη «βουλή» εξασφάλισαν έδρες μόνο
τέσσερα κόμματα (ΚΕΕ 24 έδρες, Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα 12
έδρες, Κίνημα Κοινοτικής Απελευθέρωσης 10 έδρες, Αναγέννηση 4
έδρες), αλλά κανένα δεν πήρε τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων για να
σχηματίσει «κυβέρνηση». Έτσι, μετά από συνεργασία του ΚΕΕ με το
Κίνημα Κοινοτικής Απελευθέρωσης, «πρωθυπουργός» εξελέγη ο Ντερβίς
Έρογλου, προστατευόμενος του Ραούφ Ντενκτάς. Η «κυβέρνηση» αυτή είχε
πολύ μικρή διάρκεια ζωής αφού διήρκησε μόνο 13 μήνες. Ο Έρογλου
υπέβαλε «παραίτηση» για να σχηματίσει, τον Σεπτέμβριο του 1986
κυβέρνηση συνασπισμού μαζί με το Κόμμα της Αναγέννησης που είναι το
Κόμμα των εποίκων. Η «κυβέρνηση» αυτή έμεινε στην εξουσία σχεδόν δύο
χρόνια, οπόταν ο Έρογλου σχημάτισε νέα «κυβέρνηση» που έμεινε στην
εξουσία μέχρι το 1990 που διεξήχθησαν «βουλευτικές εκλογές».
4. Οι εκλογές του 1990
Στις εκλογές αυτές τα αντιπολιτευόμενα κόμματα συνεργάστηκαν και
ίδρυσαν το «Κόμμα του Δημοκρατικού Αγώνα» με σκοπό να πλήξουν το ΚΕΕ.
Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη σαρωτική νίκη του ΚΕΕ το οποίο
κατάφερε να εξασφαλίσει 34 από τις 50 έδρες. Το «Κόμμα του
Δημοκρατικού Αγώνα», όμως, προέβη σε καταγγελίες σχετικά με την
εμπλοκή της Άγκυρας στις εκλογές υπέρ του ΚΕΕ και αποφάσισε να
μποϋκοτάρει τις συνεδρίες τις ψευδοβουλής. Στις 30.6.1990, τα μέλη
της ψευδοβουλής, δηλαδή οι 34 «βουλευτές» του ΚΕΕ μαζί με κάποιους
εκ των «βουλευτών του «Κόμματος Δημοκρατικού Αγώνα» αποφάσισαν κατά
πλειοψηφία την έκπτωση των διαφωνούντων βουλευτών του «Δημοκρατικού
Αγώνα» και τη διεξαγωγή «εκλογών» για πλήρωση των 12 θέσεων. Το
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και το Κίνημα Απελευθέρωσης αρνήθηκαν να
συμμετάσχουν στις εκλογές. Το ΚΕΕ πήρε τις 11 θέσεις ενώ το «Κόμμα
Δημοκρατικού Αγώνα» πήρε μόνο μία. Το 1992 ο Ντερβίς Έρογλου
κατάφερε να ανέλθει στην ηγεσία του ΚΕΕ υποσκελίζοντας τον Ραούφ
Ντενκτάς, ο οποίος απεχώρησε από το Κόμμα και ίδρυσε μαζί με το γιο
του Σερντάντ και αρκετούς βουλευτές του ΚΕΕ το «Δημοκρατικό Κόμμα».
Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με τις πιέσεις που ασκούσαν τα εκτός
βουλής κόμματα οδήγησαν τον Έρογλου στην εξαγγελία νέων «εκλογών»
που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 1993.
5. Οι εκλογές του 1993
Οι κάλπες ανέδειξαν ως πρώτο κόμμα το ΚΕΕ με 17 έδρες δεύτερο το
Δημοκρατικό Κόμμα με 15, τρίτο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα με 13 και
τελευταίο το Κίνημα Κοινοτικής Απελευθέρωσης με 5 έδρες.
«Κυβέρνησαν» το Δημοκρατικό Κόμμα μαζί με το Ρεπουμπλικανικό, μια
συνεργασία που άντεξε μόλις 2 χρόνια. Το 1996 επιτεύχθηκε η
συνεργασία των δύο δεξιών κομμάτων (ΚΕΕ-ΔΚ) με «πρωθυπουργό» και
πάλι τον Ντερβίς Έρογλου.
6. Οι εκλογές του 1998
Στις «βουλευτικές εκλογές» του 1998 το σκηνικό άλλαξε. Το ΚΕΕ αύξησε
τα ποσοστά του και πήρε 24 έδρες, το Δημοκρατικό Κόμμα πήρε 13, το
Ρεπουμπλικανικό μείωσε κάθετα τα ποσοστά του αφού πήρε μόνο 6 έδρες
ενώ το Κόμμα Κοινοτικής Απελευθέρωσης πήρε 7 έδρες. Το τελευταίο
συνεργάστηκε με το πρώτο και δημιουργήθηκε κυβέρνηση συνασπισμού με
«πρωθυπουργό» τον Ντερβίς Έρογλου και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον
Μουσταφά Ακκιντζί. Οι επόμενες «εκλογές» θα γίνουν το 2003. |
