ΗΤΑΝ εκ προοιμίου πολύ ψηλός ο βαθμός δυσκολίας της αποστολής της Ομόνοιας και τελικά, παρά την προσπάθειά της, η πρωταθλήτριά μας αποχαιρέτησε το βράδυ της Πέμπτης την Ευρώπη, έχοντας προσπαθήσει να κάνει το σχεδόν ακατόρθωτο, να ανατρέψει το 2-5 του πρώτου αγώνα με τη Βίσλα. Και όσο κι αν φαίνεται παράξενο σε μερικούς, το θαύμα για το οποίο μιλούσαμε, κάλλιστα μπορούσε να επιτελεστεί. Με τη βασική προϋπόθεση, να είχε η Ομόνοια τη ρέντα που είχε κι η Βίσλα στο σπίτι της. Κάτι το οποίο δεν συνέβηκε, δυστυχώς.
Έτσι, οι πράσινοι αποκλείστηκαν από το Τσάμπιονς Λιγκ παραχωρώντας ισοπαλία στην πολωνική ομάδα (2-2), μη μπορώντας ούτε καν να αποσπάσουν νίκη γοήτρου, που δικαιούντο κατά γενική ομολογία. Απέναντί της, η Ομόνοια είχε καλή ομάδα. Όχι την καλύτερη που είδαμε στην Κύπρο, αλλά σίγουρα καλή. Αν όμως η Βίσλα ήταν καλή, η Ομόνοια ήταν εξαιρετική και θύμισε παλιές καλές εποχές. Απλά, δεν την ήθελε η μπάλα και η τύχη τής γύρισε την πλάτη εκεί που την είχε ανάγκη.
Αυτό πάντως που ήθελε να κάνει η Ομόνοια - να αιφνιδιάσει τη Βίσλα - το έπαθε η ίδια και μάλιστα νωρίς. Η ψυχρολουσία ήλθε στο 5΄, με τον Ζουράφσκι να κερδίζει την μπάλα από το κέντρο, να προχωρεί μάλλον ανενόχλητος και να στέλλει, με σουτ έξω από την περιοχή, την μπάλα στα δίκτυα του Μιχόπουλου. Άσχημη, πολύ άσχημη εξέλιξη για την πρωταθλήτριά μας, που χρειαζόταν πλέον τέσσερα τέρματα για να πανηγυρίσει αυτή την πρόκριση.
Τέσσερα σε βάρος της Βίσλα! Εύκολο είναι; Φυσικά όχι. Τα παιδιά όμως του Τόνι Σαβέφσκι είχαν τις ψυχικές δυνάμεις για να κρατηθούν στο παιγνίδι και να κυνηγήσουν γρήγορα την ισοφάριση. Κι αφού στο 9΄ ο διαιτητής αρνήθηκε πέναλτι σε ανατροπή του Καϊάφα, ήλθε το γκολ του Ράουφμαν στο 16΄ (πήρε μπαλιά από το Χάμπερ και με λόμπα εξουδετέρωσε τον Πιεκουτόφσκι), που άλλαξε άρδην τα δεδομένα. Κατά κύριο λόγο, άλλαξε την ψυχολογία στην κερκίδα, που έσπρωξε την Ομόνοια. Αυτή που κινδύνευσε όμως να δεχθεί και δεύτερο τέρμα, ήταν η γηπεδούχος, με το Μιχόπουλο να λέει δυο φορές «όχι» σε διάστημα δευτερολέπτων, στους Μπραζίλια και Ντουμπίνσκι (19΄). Τέσσερα λεπτά αργότερα, ήταν σειρά του Μπαζίντσκι να χάσει καλή ευκαιρία, που ήταν όμως και η τελευταία των Πολωνών στο πρώτο 45λεπτο.
Γιατί, απ' εκεί και πέρα, στο γήπεδο βρισκόταν μόνο η Ομόνοια. Σ' αυτό βοήθησε βέβαια κι η αποβολή του Στοράτσκι (25΄) με δεύτερη κίτρινη κάρτα, που ανάγκασε τους Πολωνούς να οπισθοχωρήσουν (ο Ντουμπίνσκι ήταν, πλέον, ο μοναδικός στράικερ της Βίσλα), ενώ από την πλευρά του, ο Σαβέφσκι άλλαξε ταχύτητα, βάζοντας στο παιγνίδι τον Αλωνεύτη. Οι προθέσεις του Σκοπιανού ήταν ευδιάκριτες κι αυτό, φάνηκε στη συνέχεια, με την Ομόνοια να γυροφέρνει συνεχώς στην εστία της Βίσλα, να φτιάχνει ευκαιρίες, αλλά να μην μπορεί να μιμηθεί τη Βίσλα στην Κρακοβία, στον τομέα της αποτελεσματικότητας: Κεφαλιά του Καϊάφα έξω (28΄), άστοχο πλασέ του Αλωνεύτη (38΄), ο Πιεκουτόφσκι έσωσε στην προσπάθεια του Ράουφμαν (42΄), σουτ του Κόσλεϊ έξω (45΄+). Αυτές ήταν οι (χωρίς αποτέλεσμα, δυστυχώς) προσπάθειες των πρασίνων, που έφυγαν για τα αποδυτήρια με ένα μόνο γκολ στην τσέπη, ενώ θα μπορούσαν να είχαν προβάδισμα ακόμη και δυο τερμάτων.
Η Ομόνοια στο πρώτο 45λεπτο ήταν έξοχη, σωστή στις κινήσεις της και ενθουσιώδης. Αλλά και γενικά, όσοι πλήρωσαν για να ζήσουν τον επαναληπτικό, δεν μετάνιωσαν, αφού παρακολούθησαν «ζωντανό» και γεμάτο πάθος παιγνίδι. Η Βίσλα είχε «σωπάσει» την Ομόνοια στις αρχές του β' ημιχρόνου στην Κρακοβία και η Ομόνοια την πλήρωσε με το ίδιο νόμισμα, σκοράροντας με απευθείας φάουλ του Χαραλάμπους (51΄). Αυτό ήταν το τέρμα της ελπίδας, σκέφτηκαν οι πάντες στο ΓΣΠ και ο αγώνας αποκτούσε, ξαφνικά, έντονο ενδιαφέρον. Οι πράσινοι δεν βρίσκονταν ακόμη σε τροχιά πρόκρισης, αλλά δεν βρίσκονταν μακριά. Ένα τέρμα χρειαζόταν για να κάνει τους Πολωνούς να τρέμουν από φόβο. Και για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να συνεχίσει, η Ομόνοια, να αγωνίζεται στον ίδιο ρυθμό ή ακόμη και να τον ανεβάσει ακόμη περισσότερο.
Κι αυτό έκανε, αλλά πάλι το τέρμα δεν ερχόταν, παρά τις ευκαιρίες των Ράουφμαν (62΄) και Στεπάνοβιτς (63΄). Αντίθετα, η Βίσλα στην πρώτη της ευκαιρία ισοφάρισε με τον Ζουράφσκι (71΄) κι εκεί όλα τέλειωσαν. Οι υπόλοιπες ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν (Κόσλεϊ 75΄ και Μιχάιλοβιτς 85΄ για την Ομόνοια και δοκάρι του Ζουράφσκι στο 76΄ για τη Βίσλα) ήταν δευτερεούσης σημασίας.
Αυτό που είχε σημασία ήταν ότι, στο τελικό σφύριγμα του διαιτητή, η μεν Βίσλα πήρε δρόμο για τον τρίτο προκριματικό γύρο, η δε Ομόνοια άρχισε ήδη να σκέφτεται το επόμενο επίσημο παιγνίδι της, αυτό με την Ανόρθωση για την Ασπίδα της ΚΟΠ στις 17 Αυγούστου.

ΟΜΟΝΟΙΑ - ΒΙΣΛΑ 2-2 (1-1)
Σκόρερ: Ράουφμαν 16΄, Χαραλάμπους 51΄ / Ζουράφσκι 5΄, 71΄
Κόκκινη: Στόλαρσκι (Βίσλα)
Κίτρινες: Θεοδότου (Ομόνοια) / Μπραζίλια, Ντουμπίνσκι, Γκοράφσκι (Βίσλα)
Διαιτητής: Λεουπά (Ελβετία)
Θεατές: 12.098 εισιτήρια
ΟΜΟΝΟΙΑ: Μιχόπουλος - Ιωακείμ, Χαραλάμπους, Κόρολοφσκι - Θεοδότου (34΄ Αλωνεύτης), Χάμπερ (61΄ Στεπάνοβιτς), Χ. Νικολάου, Καϊάφας (74΄ Μιχάιλοβιτς), Γεωργίου - Ράουφμαν, Κόσλεϊ.
ΒΙΣΛΑ: Πιεκουτόφσκι - Μπαζίντσκι, Γιοπ, Νοβοτσίνσκι, Στόλαρσικ - Γκοράφσκι (71΄ Κούζερα), Στρογκ, Σιγκόβιακ, Μπραζίλια (83΄ Γκρόζεκ) - Ντουμπίνσκι, Ζουράφσκι.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΤΟΝΙ ΣΑΒΕΦΣΚΙ: «Προσπαθήσαμε, παίξαμε πολύ καλό ποδόσφαιρο, αλλά δεν είχαμε τύχη ή ρέντα. Θα έλεγα όμως ότι, στην ουσία, η πρόκριση χάθηκε στην Κρακοβία κι όχι στη Λευκωσία. Στο ΓΣΠ, οι παίκτες μου έκαναν μεγάλη προσπάθεια και τους συγχαίρω γι' αυτό, όπως συγχαίρω τον κόσμο που μας βοήθησε και μας στήριξε. Γενικά, έμεινα ικανοποιημένος μ' αυτά που είδα, γιατί οι παίκτες μου είχαν πάθος, ενθουσιασμό και πρόσφεραν θέαμα».
ΧΕΝΡΙ ΚΑΣΠΕΡΤΣΑΚ: «Ο επαναληπτικός ήταν πολύ πιο δύσκολο παιγνίδι απ' ό,τι το πρώτο, και ειδικά μετά την αποβολή, περάσαμε δύσκολες στιγμές. Είμαι όμως ικανοποιημένος από την προσπάθεια των παικτών μου κι από το γεγονός ότι ολοκληρώσαμε το στόχο μας, που ήταν η πρόκριση».